al












sana bırakıyorum bu gece kendimi, al neyapiyorsan yap beni,


ve uzun masallardır aşığım , ve öyle aşığımki, başka bişey olasım gelmiyor.
sevgili boşluk , anlat onlara, ve kulağı olanlara ve şarkıyı duyanlara dağıt bizi eşit parçalarla, aaa ne garip
ne olmiycak şey, ne kadar da anormal birşey rüya

gördüğümden beri güzel yüzünü,


ve uzay boyu karı gibi ağladım yukarı, sana mı bana mı bize mi O,::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: ve zaman
1uykuyayenikdüşler
şey
birşey söylemek istiyorum,
burası evrenin haritası evet,


burası ve böyle bir ışık daha tanıdım ve bağlanmıyor diye birbirine hergün rüyaları ciddiye almazdım evet, şimdi de duran ve geçmişi
ben'i geçelim bi defa, yoksa anlaşamıycaz zaten, beni geçelim sevgilim.........ve uzay boyu sevda.l.a.n.d.ı.m.......böyle

affet beni sevgilim boşluk, bu ismini sevmedim ben ve modernizm seni göremiyoruz,


davran
çek silahını
ve
uzun bir uykuya benze, rüya bile görelim ve yeniden kaydet beni zaman dik ve avuçla gözlerimi öp.
evet burdan itibaren hava......anlamadınmı daha

burda içimde ve dışımda aynı anda seni soluyan ağızlarım var, renk renk ağızlarım,
sevgili boşluk, sana bir isim koymam lazim, ben ve modernizm tanimlamadan anlayamiyoruz seni,
canım



cananım
izin ver bana, yere düşmeden önce bir kere daha, ben anlamadım daha sen dedikleri kimdi bana, ne de güzel bakıyorsun, ,içeri akıyorsun ve hiç benzemiyorsun aynama...
şimdi duralım,b ir resim koyalım evet.
anlamlı birşey söyliycem herkez hazırsa.

evet varmı diyeceğin rasyonalizm, boşluğu düşünüyorum bu gece,
evlenmeye karar verdik, bir de çocuğumuz olur belki, ismi hava,
�atla da patla....

sınırlarıı kadınlar yediydi, dikmese dağılacaktı herşeye, korktu dikti.
evet burdan başlıyor hava buyrun koklayın.

3 dakika sonra
burası biraz dünya,
karar vermedik daha, daha hala inanmaya,
burası biraz hava,

yerdeyiz, aynı gezegendeyiz hala

burası ana karnı, ana kara , dur yavaş ama doğmadık daha, doğmuş gibi davrandık da
nefes bile almadık daha, güneş görür söylemez sorma söylemez daha
burası ana karnı, anakara, ve yalvara yakara ağladın da dur bebek, sus ama doğmadın daha...
o dudaklar konuşmak için değil öp. korkma sus bağıra ��cağıra,
yerden başlar
gökyüzü,
gözlerin güneşin tül örtüsü,
7x9=1

Yaşamayı bileydim yazar mıydım hiç şiir?
Yaşamayabileydim yazar mıydım hiç şiir?
-Yaşama!
-Ya bileydim?
Yazar: Mıydım
Hiç: Şiir

ismet özel

olmayan bir yerden bildiriliyor

burası ay, merhaba
birle bir arasındaki renkleri sayıyoruz, bazen de güneş,
birleşenlere bakarak eriyen bir gezegenden geldiydik ama burası ay.
olmayacak bir deniz bu olmayacak kara,
ellere vuran bir heyecanla topluyoruz görmediklerimizi gördüklerimizin koynundan,

tabiiki yalandır, ve bir harita boyu ilerler zaman.
olanlar birbirine sorar ve birden bire görünür.
yukarıdan bir yangın aşırır gibi, tabiki yalandır.
ve insan sanandır ve inansan andadır can.
bu ne büyük bir andır böylece.
evet durabilirken hatırlardıkk kaybolabilmeyi.
ve evet durabil.

YAŞANDI EVET. TENİNDEN BELLİ. KAÇ KADIN
GEÇMİŞİ İLE EVLENDİ. KAÇ DURMA YANGIN
BİRAZ SANA MEYİLLİ, BİR ETE BATA ÇIKA ÇOĞALDIK DA
BOĞULMAKTIR BU DENİZİN BEDELİ

olmayan bir yerden bahsetti hayat. tabi
ölüm provası bölüm iki,
olmayacak birşey ben ölmeyecek

ve daha büyük bir yangın olarak deniz tabi
1. daha başka renkler kaydoluyor nesneye evet
2. gel yerime saklan
3. ve yüklen dalgalarla yüklen doğ
4. yok yok doğma dur daha büyük bir deniz olarak yangın dur

hava

yaşamıyorudu da ağlıyordu sanki
gözleriyle birşeyler yazıyordu havaya,
ben anlamıyordum, ama onlar anlaşıyordu,
ve deniz boyu batıyordu havaya,
içeride olmak o kadarda dışarıda olmamak değil artık.
nefes içeri sızıyordu evet güneş içeri
hava bahardan kaçmış bize saklanmış değilmi, aynalarla kaplanmış gökyüzün...