Burası Uzay,
Açık bir rüyada, kımıldamadan duran tek rüzgar bizmiyiz diye soruyor kendiliğinden.
Altımızda renkler var, altımız üstümüz renkler hep. Şırayla geçiyoruz içlerinden dışlarına,
Yeşerip, kızarıyor cismimiz, morarıp sararıyoruz, büyük bir kuş yaklaşıyor şeffaf,
izimizden geçiyoruz birbirimizin, hızlanıyoruz, bulutlar doluyor içimize, daha görünür oluyoruz,
başka bulutları bekliyoruz binyıllar geçiyor.
Uygun bir bulut görünüyor neşeli-endişeli mor. Çarpıyor gövdemize nazikce, dengemiz değişiyor,
görüşümüz bulanıyor, uyanıyoruz bi kez daha, daha da açık bir rüyaya, dallarımız çıkıyor, yapraklarımız
ıslak, canlı, kuşlarımız ve güllerimiz oluyor, dudakları kuşların.
Ters bir orman başlatıyoruz. Son bir nehir bulunuyor ortamızda. Korkusuyla uyanmanın
sertleşiyor gövedemiz, eski kokular, beyaz bir tavan, üzerimiz örtülü, hala dünya evet.
Twitter